|
|
Forum sayfamız yenilendi. Tüm Arşiv
videoları forumda EMAİL MSN
|
İskilip Cennet misali yurdumuzun engebeli bir alanında kurulmuş, Çorum ilinin şirin bir ilçesinidir. Sokaklar dar, fakat geçmişle iç içe yaşamaktadır. İlçenin girişinden itibaren kendinizi bir açık hava müzesinde bulursunuz. İskilip yeni oluşmuş bir ilçe değildir. Çevresindeki kalıntılar bunu göstermektedir. Evliya Çelebi Seyahatname’sinde İskilip’in bir İlim ve hilim merkezi olduğunu vurgulamıştır. Toprağından mıdır, suyundan mıdır bilinmez ama, İskilip tarihi boyunca hep vatana, millelte hayırlı insanlar yetiştirmiştir. Anadolu insanın safiyatını görmek isteyen bir kimsenin sokaktaki İskilip’liye bakması kafidir. Tabiatı sert fakat, karakterleri mert insanların oluşumuyla, merkez nüfusu 20 binlerdedir. İskilip’in ekonomisi tarım, hayvancılık ve küçük sanayiye dayanır. İlçede bulunan kaya mezarları Bizanslılardan kalma bir abide gibi hala kendini korumaktadır. Buram, buram Anadolu kokan bu şirin yerleşim yeri adeta bir açık hava müzesini andırmaktadır. Unutuldu dediğiniz bir çok sanatın yaşadığı ilçenin çarşısı hala 18. yüz yılda yaşamak isteyenlerin uğrak yerider. Bu zamanda saf kılı eğirip heybe, çuval dokuyanı bulmak kolay değildir. İskilip’te çekilen körükler 18 inci yüzyılı hala yaşamaktadır. Ak kalaylarla sıvahır kızıl bakırlar, örsle çekiç arasında yaman imtihan verir demir parçaları. Çilingirler, bakırcılar, orakçılar, bıçakçımı ararsınız, İskilip’te manga manga. Derinin dilinden anlayan ustalar, semerciler, sepetçiler ve kendirle emek sarfedip urgan örenler. Naylon falan değil gerçek urgan yapılıyor İskilip’te. İskilip’e gelip te Dolma yemeden, Şeyh Yavsi, kale ve Yivlik Tepesini fotoğraflamadan gidilmez. Dolma dedik; O bildiğiniz dolmalardan değil, ani tencerede değil kazanlarda pişer, Tabakla değil, lengerlerle gelir sofraya. Turşusu ayrı bir hazım verir dolmaya. Olmadan sonra helvada yendinmiydi , eller dua için kalkar Rahmana. İçerisinden 3 ilçe çıkarılan İskilip’in bu gün 63 köyü kalmıştır. Bu köylerin önemli bir bölümüni dağlık alanda kurulan köyler temsil eder. Tarım ve hayvancılıkla geçimlerini sağlamaya çalışan bu köyler, ekilecek arazi sayının kısıtlı olması nedeniyle dedelerinden kalma ilkel yöntemlerle hasat yapmaya çalışırlar. Hala, taş testere döveni, gıcır gıcır sesi ile tarihe meydan okuyan kağnıyı, öküzlerin çektiği sapanla sürülen burcu burcu kokan toprağı, elektriklisi de neymiş, un yapan su değirmenlerini, taş fırında pişen o güzelim çöreği, yanında da halis tereyağını, hele bir de arıların beğenmekte dahi zorlandığı dağların bin bir çeşit çiçeğinden yaptığı saf balı, görmek isterseniz, tarihi yaşamak , ve o günümüzün hormonlu yiyeceklerinden değil, her şeyin safından tatmak isterseniz bizim ellere uğramanız yeter size.
|
